Bazı insanlar hafta sonu denize gider.
Bazıları tatil planı yapar.
Biz ise yine cebimizden para ödeyerek Danıştay’ın yolunu tuttuk.
Neden?
Çünkü birilerinin yapılaşmaya açmak istediği alanın sıradan bir arsa olmadığını biliyoruz.
Orası…
Aktif diri fay hattının bulunduğu,
Yıllarca moloz ve inşaat atıklarıyla doldurulduğu iddia edilen,
Kentin geleceğini ilgilendiren çok hassas bir bölge.
İşte bu nedenle tam 27 sayfalık temyiz dosyamızı Danıştay’a sunduk.
18 sayfalık ayrıntılı hukuki değerlendirme…
Ekleriyle birlikte 27 sayfa…
Hepsi resmi belgelerle desteklenmiş durumda.
Çünkü biz dedikodu yapmıyoruz.
Belge konuşuyoruz.
Bu mücadeleyi neden veriyoruz biliyor musunuz?
Çünkü vicdanımız rahat etmedi.
Bir gün o alanda insanlar yaşayacaksa…
Çocuklar oynayacaksa…
Evler yapılacaksa…
Önce şu sorunun cevabı verilmeliydi:
Aktif diri fay hattının bulunduğu belirtilen bir bölgede bu plan nasıl uygun görüldü?
Biz bunu sorduk.
Defalarca sorduk.
İtiraz dilekçelerimizde sorduk.
Mahkemede sorduk.
Şimdi de Danıştay’a sorduk.
Dosya incelendiğinde haklılığımız elbet ortaya çıkacak!
Dosyada resmi belgeler açıkça “Diri Fay Yüzey Faylanması Tehlike Bölgesi (Fay Tampon Bölgesi)” ifadelerine yer veriyor ve yapılaşma öncesi fay tampon bölgesinin dikkate alınması gerektiğini belirtiyor.
Biz uydurmadık.
Resmi belgeler söylüyor.
Yetmedi…
Dosyada yıllarca moloz ve inşaat atıklarıyla kullanıldığı belirtilen zeminin çevresel riskleri de gündeme getirildi.
Asbest…
Ağır metal…
Yeraltı suyu…
Halk sağlığı…
Bunların bilimsel olarak değerlendirilmesi gerektiğini söyledik.
Peki bunlar plan hazırlanırken gerçekten yeterince incelendi mi?
İşte kamuoyunun cevap beklediği soru budur.
Bir başka konu daha var.
Planlama dediğiniz şey, canı isteyenin istediği yere bina yapması değildir.
Üst ölçek plan…
Alt ölçek plan…
Planlama hiyerarşisi…
Şehirciliğin temelidir.
Biz dosyamızda bu sürecin yeterince değerlendirilmediğini de resmi belediye meclisi kararları üzerinden ortaya koyduk.
En çok canımızı acıtan ne biliyor musunuz?
Bu kentin hakkını aramak için yine cebimizden para çıkması.
Danıştay harcı…
Dosya masrafı…
Tebligatlar…
Fotokopiler…
Ulaşım…
Hepsini biz ödüyoruz.
Niye?
Çünkü kamu adına birilerinin sorması gereken soruları sormak zorunda kalıyoruz.
Helali hoş olsun.
Bir kuruşuna üzülmüyorum.
Ama üzülüyorum…
Bu noktaya neden vatandaş geliyor?
Neden belediye kendi hazırladığı planı kendi teknik raporlarıyla yeniden sorgulamıyor?
Üstelik itirazımızı hazırlarken tüm detayları yazmamıza karşın neden üstü örtülüyor?
Neden “durun, burada aktif fay hattı var” diyen olmuyor?
Neden “önce bilim” denilmiyor?
Biz birilerine düşman değiliz.
Hiç kimsenin yargılanmasını istemiyoruz.
Hiç kimsenin ceza almasını istemiyoruz.
Biz sadece çocuklarımızın yaşayacağı kentin güvenli olmasını istiyoruz.
Çünkü deprem olduğunda;
Rant sahipleri değil,
O binalarda yaşayan insanlar enkaz altında kalıyor.
Bugün soruyorum.
İzmir Büyükşehir Belediyesi…
Bu plan hazırlanırken bütün bu teknik belgeleri gerçekten değerlendirdi mi?
İtirazlarımız okunup tartışıldı mı?
Yoksa “itiraz reddedildi” yazıp dosya mı kapatıldı?
Çünkü biz itirazlarımızda bunların tamamını yazmıştık.
Şimdi aynı hususlar Danıştay dosyasında da resmi belgelerle yer alıyor.
Bu dava sadece bir plan davası değildir.
Bu dava…
Bilimin mi kazanacağı,
Yoksa rantın mı?
sorusunun davasıdır.
Ve biz…
Sonuna kadar,
Bu kentin hakkını aramaya devam edeceğiz.
Çünkü susarsak, yarın çocuklarımız bize hesap sorar.
