NEVVAR SALİH İŞGÖREN DOSYASI – 16

29 SAYFAYI OKUDUK…

PEKİ SAVCILIK NEDEN “KOVUŞTURMAYA YER YOK” DEDİ?

Nevvar Salih İşgören Vakfı dosyasını günlerdir birlikte okuyoruz.

Bilirkişi raporlarını okuduk.

Müfettiş tespitlerini okuduk.

Şirketleri okuduk.

İhaleleri, hakedişleri, fazla ödeme tespitlerini, vakıf yöneticileriyle şirketler arasındaki ilişkileri okuduk.

Ve her bölümde özellikle bir şeyi hatırlattım:

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/80301 Soruşturma, 2023/32408 Karar numaralı bu dosyası, KOVUŞTURMAYA YER OLMADIĞINA DAİR KARAR ile sonuçlandı.

Kararın başında mağdur olarak da Nevvar Salih İşgören Vakfı gösteriliyor.

Bunu hiçbir zaman saklamadım.

Çünkü gazetecilik, belgenin işimize gelen yarısını yayımlayıp diğer yarısını görmezden gelmek değildir.

Şimdi 29 sayfalık kararın sonuna geldik.

O halde bugün kendimize en zor soruyu soracağız:

BU KADAR TESPİT VARSA NEDEN TAKİPSİZLİK VERİLDİ?

İşte 16. bölümün konusu bu.

SAVCILIK DA BİLİRKİŞİ TESPİTLERİNİ KARARINA YAZMIŞ

Öncelikle bir gerçeği ayıralım.

Savcılık kararında, Vakıflar Genel Müdürlüğünde görevli bilirkişiler ile soruşturma savcılığınca görevlendirilen teknik bilirkişilerin çeşitli tarihlerde raporlar hazırladığı belirtiliyor.

Dahası, kararda bu raporlarda vakfın faaliyetleri, vakıf yönetiminde görev alan kişiler ve vakfın iş yaptığı yüklenici firmalar hakkında “yolsuzluk suçları yönünden bazı tespitlerde bulunulduğu” açıkça yazıyor.

Yani günlerdir yayımladığımız bilirkişi tespitleri bizim uydurduğumuz iddialar değil.

Savcılık kararının içinde.

Örneğin karara aktarılan bilirkişi tespitlerinde bazı şirketlere verilen işler karşılığında hakedişlerinden fazla ödemeler yapıldığı ve bu fazla ödemelerin Vakıflar Genel Müdürlüğü müfettişlerinin rapor ve eklerinde tespit edildiği belirtiliyor.

Peki bütün bunlara rağmen neden kamu davası açılmadı?

İşte kararın son bölümü burada çok önemli.

VAKIF, KAMU İHALE KANUNU’NA TABİ DEĞİL

Savcılığın hukuki değerlendirmelerinden biri şu:

Nevvar Salih İşgören Vakfı bir özel hukuk tüzel kişisi.

Bu nedenle Kamu İhale Kanunu’na tabi değil.

Savcılık, vakıfta ihale usullerinin gereği olarak belge düzeni ve ihale dosyası oluşturulmasının zorunlu olmadığını; konunun yönetim kurulunda karara bağlanmasının yeterli olduğunu değerlendiriyor.

Bu ayrım önemli.

Çünkü bir işlemin bilirkişi tarafından eleştirilmiş olmasıyla, o işlem nedeniyle ceza davası açılabilmesi aynı şey değil.

Ama savcılık burada noktayı koyup geçmiyor.

Aynı paragrafta çok önemli bir cümle daha kuruyor:

“Tespit olunan zararlar bakımından vakıf tarafından hukuki tazmin ve rücu hakkının mevcut olduğu.”

İşte önceki bölümde neden ısrarla;

“O para geri alındı mı?” diye sorduğumun cevabı da burada.

Ceza davası açılmaması, tespit edilen zararın kendiliğinden yok olduğu anlamına gelmiyor.

BAZI İSİMLER İÇİN “MÜKERRER” DENİLDİ

Kararın başka önemli bir yanı daha var.

Savcılık; Ömer Şener, Mustafa Ökmen, Erol Urgun, Murat Safa, Ergüder Can, Mesut Şahin, Barış Buluz, Gökhan Gençkan, Ünal Sarıkaya, Halil Çelik ve Erdal Cengiz hakkında daha önce aynı suçtan soruşturma yürütülüp kamu davası açıldığını belirtiyor.

Ve bu dosyadaki delillerin ilgili kovuşturma dosyalarına gönderilmesini değerlendiriyor. İsmail Hakkı Küçük yönünden de başka bir soruşturma dosyasına gönderme yapılıyor.

Sonuç bölümünde de bazı şüpheliler hakkındaki bu soruşturmanın “mükerrer” olduğu açıkça yazılıyor. nevvar salih takipsizlik kararı…

Bu ne demek?

Benim anladığım şu:

“Bu kişiler hakkında hiçbir şey bulunmadı” demekle, “aynı konuda zaten başka soruşturma veya kovuşturma bulunduğundan bu dosyada yeniden yürütülmedi” demek aynı şey değildir.

Bu ayrımı yapmak zorundayız.

DİĞER ŞÜPHELİLER İÇİN İSE GEREKÇE BAŞKA

Diğer şüpheliler bakımından savcılık farklı bir sonuca ulaşıyor.

Kararda, bu kişilerin FETÖ/PDY’nin organik yapısına dahil, süreklilik gösteren emir-komuta zinciri içinde örgüt mensubu olduklarına ilişkin CMK 170/2 anlamında kamu davası açılmasına yeterli şüphe oluşturacak nitelikte delil elde edilemediği belirtiliyor.

Ve bu nedenle kovuşturmaya yer olmadığına karar veriliyor. nevvar salih takipsizlik kararı…

Burada benim için çok önemli bir cümle daha var.

Savcılık;

“İleride yeni delilin ortaya çıkması durumunda soruşturma dosyasının yeniden değerlendirileceği”

ifadesini de kararına yazıyor. nevvar salih takipsizlik kararı…

Ben gazeteci olarak bundan daha fazlasını söylemem.

Kimseyi suçlu ilan etmem.

Mahkeme yerine geçmem.

Savcının yerine de geçmem.

Belge ne diyorsa onu yazarım.

29 SAYFALIK DOSYANIN BANA SÖYLEDİĞİ ŞU

Bu dosyaya yalnızca son sayfasından bakarsanız:

“Kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş.” dersiniz.

Doğrudur.

Ama ilk sayfasından son sayfasına kadar okursanız başka sorular da karşınıza çıkar.

Bilirkişi raporları neden düzenlendi?

Müfettişler hangi zararları tespit etti?

Neden bazı şirketlerde arama ve el koyma yapıldı?

Neden bazı işlerde fazla ödeme tespitleri karara girdi?

Neden savcılık ayrıca “hukuki tazmin ve rücu hakkı vardır” dedi?

Ve neden bazı kişiler hakkındaki deliller başka dava ve soruşturma dosyalarına gönderildi?

Nitekim soruşturma sırasında vakıf merkeziyle birlikte Nevvar Eğitim şirketi ve Askaya, Yeta, Uzay, Serap, Asmin ve Gürmer şirketlerinde 19 Mayıs 2016’da eş zamanlı arama ve el koyma işlemleri gerçekleştirildiği de kararın kendisinde yazıyor. nevvar salih takipsizlik kararı…

İşte gazetecilik açısından benim meselem tam burada.

TAKİPSİZLİĞİ DE YAZACAĞIM,

TAKİPSİZLİK KARARININ İÇİNDEKİ TESPİTLERİ DE.

Birini saklayıp diğerini yayımlamayacağım.

Çünkü gerçek, bazen bir kararın yalnızca sonuç cümlesinde değil, gerekçesinin 29 sayfasında saklıdır.